Πόνος στο γόνατο: αιτίες και θεραπεία

Ο έντονος πόνος στο γόνατο σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα στην άρθρωση. Η ιδιαιτερότητα της άρθρωσης του γόνατος είναι ότι φέρει το κύριο φορτίο κατά την κίνηση και τη σωματική δραστηριότητα, γι' αυτό και τραυματίζεται συχνά. Το προσβεβλημένο γόνατο είναι δύσκολο να διορθωθεί, επομένως είναι πολύ σημαντικό να ληφθούν μέτρα για την έγκαιρη εξάλειψη της αιτίας του πόνου.

Κύριοι λόγοι

Αιτίες πόνου στο γόνατο μπορεί να είναι:

1. Τραυματισμοί (οξεία τραύματα). Είναι η πιο κοινή αιτία. Εμφανίζονται μετά από δυνατό χτύπημα, υπερβολική κάμψη της άρθρωσης και απότομη πτώση σε αυτήν. Σε περίπτωση μηχανικού τραυματισμού, παρατηρείται οξύς πόνος, πρήξιμο, αίσθημα μυρμηκίασης, μούδιασμα και μπορεί να αλλάξει το χρώμα του δέρματος στην περιοχή της άρθρωσης.
2. Αρθροπάθεια (γονάρθρωση) - Αυτή είναι η καταστροφή του ιστού της άρθρωσης. Η γονάρθρωση μπορεί να είναι πρωτοπαθής και δευτεροπαθής. Η πρωτογενής επηρεάζει ηλικιωμένους και η δευτερογενής προκαλείται από τις συνέπειες τραυματισμών ή είναι επιπλοκή άλλων ασθενειών (για παράδειγμα, ρευματοειδής αρθρίτιδα). Συμπτώματα: πόνος και δυσκαμψία στην άρθρωση. Με μακροχρόνια γονάρθρωση, η κίνηση στην άρθρωση μπορεί να γίνει αδύνατη.
3. Αρθρίτιδα (γοναρθρίτιδα) - φλεγμονώδης νόσος. Διακριτικά σημάδια: πόνος που εντείνεται με την κίνηση, αύξηση του μεγέθους της άρθρωσης, αυξημένη θερμοκρασία στο προσβεβλημένο γόνατο και μερικές φορές ερυθρότητα.
4. Μηνισκοπάθεια – βλάβη στον μηνίσκο, η οποία εκδηλώνεται ως οξύς πόνος. Ελλείψει κατάλληλης θεραπείας, είναι δυνατή η μετάβαση σε χρόνια μορφή, με αποτέλεσμα την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας.
5. Αγγειακές παθήσεις. Η θρόμβωση ή η εμβολή (απόφραξη) των αρτηριών που τροφοδοτούν την άρθρωση του γόνατος οδηγεί σε οστεονέκρωση του αρθρικού χόνδρου, που καθιστά αδύνατη τη βάδιση. Δεν υπάρχουν αποτελεσματικές θεραπείες για την οστεονέκρωση. Γίνεται ενδοπροσθετική της πάσχουσας άρθρωσης.
6. Περιαρθρίτιδα είναι μια φλεγμονή της αρθρικής κάψας και των ιστών που την περιβάλλουν. Με την περιαρθρίτιδα, παρατηρείται πόνος στην περιοχή της άρθρωσης του γόνατος χωρίς σαφή εντοπισμό. Η περιαρθρίτιδα είναι τις περισσότερες φορές μια μετατραυματική επιπλοκή.
7. Θυλακίτιδα είναι μια φλεγμονή του αρθρικού θύλακα (bursa). Η θυλακίτιδα μπορεί να προκληθεί από υπερβολική χρήση της άρθρωσης, μόλυνση ή τραυματισμό. Με αυτή την ασθένεια, υπάρχει έντονος συνεχής πόνος, αλλά διατηρείται η ελευθερία κινήσεων.
8. Τενοντίτιδα - Πρόκειται για φλεγμονή των συνδέσμων και των τενόντων. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν οίδημα και πόνο στην πληγείσα περιοχή. Εντείνονται κατά την κάμψη και το ίσιωμα των γονάτων. Τα μακροχρόνια συμπτώματα τενοντίτιδας υποδηλώνουν τενοντίτιδα.
9. Κύστη Baker – πρόκειται για επιπλοκή μετά από τραυματισμό, γονάρθρωση ή αιμάρθρωση. Η κύστη του Baker είναι μια συσσώρευση αρθρικού υγρού στον ιγνυακό θύλακα. Η παθολογία χαρακτηρίζεται από πόνο κατά την κάμψη του γόνατος και αίσθημα δυσφορίας κατά την κίνηση. Για να αποφευχθούν επιπλοκές, οι καταλήψεις αποθαρρύνονται ιδιαίτερα.
10. Οστεομυελίτιδα των οστών των ποδιών είναι μια πυώδης νόσος που σχετίζεται με λοίμωξη, η οποία είναι συνέπεια αιματογενούς οστεομυελίτιδας, ανοιχτού κατάγματος ή μετεγχειρητικής επιπλοκής. Τις περισσότερες φορές, οι σταφυλόκοκκοι δρουν ως μολυσματικός παράγοντας.

Τύποι πόνου

Υπάρχουν οι ακόλουθοι τύποι πόνου στο γόνατο:

1. Κατά την κατάληψη. Συνήθως προκαλείται από ασθένειες των αρθρώσεων, ιογενείς λοιμώξεις, έλλειψη σωματικής δραστηριότητας και κακή διατροφή. Βλέπεται σε αθλητές. Εάν τα γόνατά σας πονάνε όταν κάνετε οκλαδόν, τότε οι ασκήσεις θα πρέπει να σταματήσουν. Εάν αισθάνεστε παρατεταμένο ή συχνό πόνο, θα πρέπει να συμβουλευτείτε γιατρό.
2. Όταν λυγίζετε τα πόδια σας. Αυτό είναι ένα από τα πιο κοινά προβλήματα στις αρθρώσεις. Παρατηρείται στη νόσο Osgood-Schlatter, βλάβη συνδέσμων και μηνίσκου, κύστη Baker, μολυσματικές βλάβες κ.λπ. Εάν εμφανιστεί πόνος, είναι απαραίτητο να περιορίσετε το φορτίο στο πόδι, να αρνηθείτε να παίξετε αθλήματα και να φορέσετε άνετα ορθοπεδικά παπούτσια.
3. Μετά το τρέξιμο. Συνδέεται με ασθένειες όπως αρθροπάθεια, θυλακίτιδα, αρθρίτιδα κ.λπ. Σε αυτή την περίπτωση, η φυσιολογική λειτουργία της άρθρωσης σταματά και κάτω από μεγάλα φορτία αρχίζει να καταρρέει. Είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθεί έγκαιρη θεραπεία αυτών των ασθενειών, διαφορετικά είναι δυνατή η πλήρης απώλεια των κινητικών λειτουργιών.
4. Τραγανό. Εάν δεν υπάρχει πρήξιμο, πόνος ή δυσκαμψία στην κίνηση, τότε δεν υπάρχει τίποτα να φοβάστε. Ωστόσο, αυτό το σύμπτωμα μπορεί να προκληθεί από μια επικίνδυνη ασθένεια - την οστεοαρθρίτιδα, η οποία βλάπτει τον αρθρικό χόνδρο και προκαλεί έντονο πόνο. Είναι πολύ σημαντικό να ξεκινήσει η έγκαιρη θεραπεία αυτής της ασθένειας.

Διαγνωστικά

Η αιτία του πόνου μπορεί να διαγνωστεί με τους ακόλουθους τρόπους:

1. Γενική εξέταση αίματος. Σας επιτρέπει να αναγνωρίσετε αναιμία, λευκοκυττάρωση κ.λπ.
2. Βιοχημική εξέταση αίματος. Ανιχνεύει αύξηση του ουρικού οξέος στην ουρική αρθρίτιδα.
3. ακτινογραφία. Αυτή η μέθοδος σας επιτρέπει να ανιχνεύσετε την παθολογία του οστικού ιστού. Χρησιμοποιείται για τη διάγνωση καταγμάτων, οστεομυελίτιδας και οστεοαρθρίτιδας. Οι μελέτες ακτίνων Χ συμπληρώνονται με υπολογιστική τομογραφία (CT). Οι μηνίσκοι, οι σύνδεσμοι, οι θύλακες και άλλοι μαλακοί ιστοί δεν είναι ορατοί σε ακτινογραφίες και αξονική τομογραφία.
4. MRI (μαγνητική τομογραφία), NMRI (απεικόνιση πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού). Αυτή είναι μια σύγχρονη μελέτη. Με τη βοήθειά του, διαγιγνώσκεται η παθολογία των μαλακών ιστών της άρθρωσης (μηνίσκοι, σύνδεσμοι κ.λπ.).
5. Παρακέντηση οστού βιοψίας. Διενεργείται εάν υπάρχει υποψία οστεομυελίτιδας ή φυματίωσης των οστών.
6. Αρθροσκόπηση. Πραγματοποιείται τόσο για διάγνωση όσο και για θεραπεία, για παράδειγμα, με τραυματισμό μηνίσκου.
7. Υπερηχογράφημα (υπερηχογραφική εξέταση). Αυτή είναι μια μελέτη διαλογής που πραγματοποιείται εάν υπάρχει υποψία τραυματικών κακώσεων, οστεοαρθρίτιδας, νόσου του μηνίσκου κ.λπ. Τα αποτελέσματα του υπερήχου πρέπει να επαληθεύονται με ακτινογραφία (CT) ή/και μαγνητική τομογραφία.

Θεραπεία

Η θεραπεία πρέπει να είναι ολοκληρωμένη και να περιλαμβάνει τόσο συντηρητικές μεθόδους όσο και χειρουργική επέμβαση. Ας τους ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά:

Συντηρητικές μέθοδοι

Κατά τη διάρκεια μιας έξαρσης, η θεραπεία θα πρέπει να ανακουφίζει από τον πόνο και το πρήξιμο και στη συνέχεια να αποκαθιστά τη φυσιολογική κινητικότητα των αρθρώσεων. Την πρώτη φορά μετά από τραυματισμό, δεν συνιστάται η κίνηση χωρίς βοήθεια.

Η βάση της θεραπείας είναι η αντιφλεγμονώδης θεραπεία. Περιλαμβάνει τη χρήση των ακόλουθων φαρμάκων: μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, παράγωγα πυραζολόνης, παράγωγα ινδολεξικού οξέος, οξικάμες, γλυκοκορτικοειδή.

Προκειμένου να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό σύστημα, συνταγογραφούνται οι ακόλουθες διαδικασίες: κρυοαφαίρεση, πλασμαφαίρεση, αιμορρόφηση, διήθηση πλάσματος, ανοσοδιεγερτικά.

Το συγκεκριμένο φάρμακο και μέθοδος θεραπείας επιλέγεται από τον θεράποντα ιατρό.

Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει επίσης κομπρέσες πάγου στην κατεστραμμένη περιοχή για ανακούφιση από τον πόνο ή ζεστές κομπρέσες για τη βελτίωση της μικροκυκλοφορίας του αίματος.

Σε περίπτωση αιμάρθρωσης, η άρθρωση τρυπιέται και αφαιρείται το αίμα που έχει συσσωρευτεί λόγω τραυματισμού.

Η συντηρητική θεραπεία περιλαμβάνει επίσης φυσιοθεραπευτικές μεθόδους: μασάζ, θεραπευτικές ασκήσεις και θεραπεία spa. Εάν είναι απαραίτητο, ο γιατρός συνταγογραφεί ειδική δίαιτα με περιορισμένες θερμίδες.

Τα χονδροπροστατευτικά χρησιμοποιούνται για τη θρέψη του χόνδρου και τη μείωση των καταστροφικών διεργασιών.

Οι πιο κοινές φυσικοθεραπευτικές τεχνικές είναι η μαγνητική θεραπεία, η θεραπεία με λέιζερ, η κρυοθεραπεία και ο βελονισμός.

Για τη γονάρθρωση χρησιμοποιούνται ειδικά παπούτσια και επιγονατίδες - ορθώσεις. Αυτά τα παπούτσια βοηθούν στην ομαλοποίηση του βαδίσματος και τα επιγονατάκια διορθώνουν την πονεμένη άρθρωση.

Χειρουργική επέμβαση

Εάν, μετά από συντηρητική θεραπεία, δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί η απαιτούμενη σταθερότητα της άρθρωσης, ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση. 

Οι πιο κοινές χειρουργικές τεχνικές είναι η αρθροσκόπηση και η ενδοπροσθετική.

Η αρθροσκόπηση είναι μια μέθοδος που σας επιτρέπει να ανακουφίσετε τον πόνο στην άρθρωση και να αυξήσετε την κινητικότητά της. Αυτή η μέθοδος θεραπείας όχι μόνο εξαλείφει την υποκείμενη νόσο, αλλά επιτρέπει επίσης την εισαγωγή φαρμάκων στην κοιλότητα της άρθρωσης που αποδυναμώνουν τις φλεγμονώδεις διεργασίες.

Συμβουλή γιατρού

Έντονο θεραπευτικό αποτέλεσμα για την οστεοαρθρίτιδα του 2ου και ακόμη και του 3ου σταδίου παρέχουν τα σκευάσματα υαλουρονικού οξέος, τα οποία χορηγούνται ενδοαρθρικά. Η εισαγωγή του υαλουρονικού οξέος θεωρείται εναλλακτική της ενδοπροσθετικής όταν δεν είναι δυνατή λόγω θεραπευτικών αντενδείξεων. Αυτή είναι μια ιατρική διαδικασία και έχει αντενδείξεις.

Η τεχνική χρησιμοποιείται για τα ακόλουθα προβλήματα:

• βλάβη στους μηνίσκους και τους χόνδρους.
• ρήξη συνδέσμου?
• η παρουσία ξένων σωμάτων στην άρθρωση.
• ρευματοειδής αρθρίτιδα;
• ενδοαρθρικά κατάγματα.

Κατά την περίοδο της μετεγχειρητικής αποκατάστασης, συνιστάται να ακολουθείτε αυστηρά τις ιατρικές συστάσεις, εκτελώντας θεραπευτικές ασκήσεις, αποφεύγοντας την αδικαιολόγητη πρώιμη φόρτιση στο άκρο.

Η αντικατάσταση ενδοπρόσθεσης (αρθροπλαστική) είναι μια επέμβαση κατά την οποία τα κατεστραμμένα μέρη της άρθρωσης του γόνατος αντικαθίστανται με τεχνητό εμφύτευμα (ενδοπρόσθεση).

Πάνω από το 95% των ενδοπροθέσεων που εγκαθίστανται στο πλαίσιο της υποχρεωτικής ιατρικής ασφάλισης λειτουργούν για 10-15 χρόνια και στη συνέχεια πρέπει να αντικατασταθούν. Σήμερα, όχι σε όλες τις περιφέρειες, η αντικατάσταση μιας ενδοπρόθεσης, σε αντίθεση με την κύρια επέμβαση, μπορεί να καλύπτεται από υποχρεωτική ιατρική ασφάλιση. Δεν μπορούν όλοι οι ασθενείς να υποβληθούν σε επαναληπτική χειρουργική επέμβαση μετά από 10-15 χρόνια λόγω καρδιαγγειακών και άλλων σωματικών κινδύνων. Επομένως, δεν χρειάζεται να βιαστείτε για την ενδοπροσθετική. Συνιστώ να καταφύγετε σε αυτή τη λειτουργία μόνο όταν έχουν εξαντληθεί όλες οι άλλες θεραπευτικές επιλογές.

Η αντικατάσταση της ενδοπρόσθεσης γίνεται όταν η αποκατάσταση της ανώδυνης λειτουργίας της άρθρωσης του γόνατος είναι αδύνατη με συντηρητικές μεθόδους και αρθροσκόπηση. Μετά την ενδοπροσθετική, είναι πιθανές πυώδεις επιπλοκές. Για την πρόληψη τους συνταγογραφούνται αντιβιοτικά. Μετά την ενδοπροσθετική απαιτείται μακροχρόνια αποκατάσταση του ασθενούς (έως 6 μήνες).

Λαϊκές θεραπείες

Οι λαϊκές θεραπείες μπορεί να είναι χρήσιμες για την ανακούφιση του πόνου, αλλά πρέπει να διεξάγονται παράλληλα με τις παραδοσιακές μεθόδους θεραπείας.

Όταν χρησιμοποιείτε λαϊκές θεραπείες, φροντίστε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.

Ας δούμε μερικές δημοφιλείς μεθόδους:

1. Αλοιφή. Για πόνο στα γόνατα ετοιμάστε 1 κ.γ. μεγάλο. υπερικό και 2 κ.σ. μεγάλο. yarrow, συνθλίβοντάς τα. Λιώστε 1 κουταλιά της σούπας σε υδατόλουτρο. μεγάλο. Βαζελίνη. Το βότανο χύνεται σε καυτή βαζελίνη και αλέθεται μέχρι να ομογενοποιηθεί. Αυτή η αλοιφή πρέπει να τρίβεται στα πονεμένα γόνατα τη νύχτα.
2. Ένα μείγμα με βάση τους σπόρους σίκαλης. Θα πρέπει να πάρετε 250 γραμμάρια σπόρους σίκαλης, να τους περιχύσετε με 2 λίτρα νερό και να βράσετε. Αφού κρυώσει το μείγμα, φιλτράρεται και 500 γρ βότκα, 1 κιλό μέλι, 3 κουτ. ρίζα βατόμουρου. Το μείγμα αναδεύεται καλά και αφήνεται για 21 ημέρες σε σκοτεινό μέρος. Συνιστάται η χρήση του μείγματος 3 κ.σ. μεγάλο. πριν το φαγητό. Πρέπει να πίνετε 9 λίτρα από το μείγμα κατά τη διάρκεια της περιόδου θεραπείας.

Εάν έχετε πόνο στο γόνατο, δεν υπάρχει λόγος πανικού. Ωστόσο, εάν ο πόνος δεν υποχωρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα πρέπει οπωσδήποτε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Αυτό θα αποφύγει πολλά προβλήματα.